به مناسبت روز جهانی زبان مادری

به مبارزین ملتهای تحت ستم، متکلمین به زبانها و لهجه های محکوم در ایران و همه انسانهای آزاده و دموکرات!

 از آنجائیکه نتایج مخرب و غیر انسانی حاکمیتهای شوونیستی در بسیاری از کشورهای جهان و از جمله حاکمیت 80 ساله بیگانه ساخته بر اساس ؛ پان فارسیسم؛ در ایران کثیرالملله به مرحله بسیار حساس و خطرناکی رسیده و به نابودی شتابگیر بخش عمده ای از فرهنگ و تمدن جامعه بشری از یکسو، و درگیریهای بسیار مخرب و خونبار از سوی دیگر منجر گردیده و خواهد گشت، همانگونه که میدانیم جهت هشدار و پایان بخشیدن به این روند فاجعه بار، سازمان ملل متحد و یونسکو از سال 1999 روز 21 فوریه را ؛ روز جهانی زبان مادری؛ اعلام نموده اند.

ازآن تاریخ یعنی اعلان پشتیبانی مراجع بین المللی و فرهیختگان جهان از زبانهای محکوم، متکلمین بدین زبانها در سرتاسر جهان نیز به مبارزات حق طلبانه و انسانی خود شتاب هرچه بیشتری داده و به موفقیتهای چشمگیری نیز نائل آمده اند. طبیعی است ایران که یکی از زشتترین نمونه های این گنوسیت و نسل کشی ملی و فرهنگی میباشد، نمی توانست تافته جدا بافته ای از جهان و این روند دگرگونیها باقی بماند. لذا ملتهای تحت ستم و متعلقین به زبانها و لهجه های محکوم در ایران نیز با بهره گیری از این شرایط مساعد و امیدبخش جهانی، به مبارزات خود شتاب هرچه بیشتری داده و به اقدامات هرچه قاطع تری دست یازیده اند.  چراکه بدون پایان دادن به موضوع انحصار زبانی در ایران که مترادف محکوم بودن 70 زبان و لهجه در کشور است، رهایی از منجلاب کنونی ممکن نیست. یعنی مسئله آزادی زبانهای محکوم در ایران در واقع گام اساسی دستیابی به هویت ملی است. و در عین حال دفاع از این مبارزات رهایی بخش ملی، به معیار و محکی برای سنجش صداقت مدّعیان پاسداری از عدالت، دمکراسی و برقراری جامعه مدنی در ایران تبدیل گشته است.

نیروهای ملی و محققین برجسته ملتهای تحت ستم تا بحال پیشنهادات عملی و کارسازی را ارائه نمودند  که به نمونه های زیر میتوان اشاره نمود.

« - ما بایستی" انجمن دفاع از آزادی زبانهای محکوم در ایران" را تأسیس کنیم و با همة زبانها و لهجه های محکوم ارتباط نزدیک و هماهنگ برقرار سازیم.

- در سطح بین المللی نیز بایستی پان فارسیسم و سرکوب و تحقیر زبانهای مادری در ایران را مطرح ساخته و رسوا سازیم.    

مبارزه با پان فارسیسم در واقع نجات خود زبان فارسی از " آلت فعل" سیاسی شدن بوسیله مشتی شیاد است که از دورة پهلوی تا کنون بمدت هشتادسالست که ادامه یافته است( از1925 تا2005 )،

شایسته استکه متنی را همه صاحبان زبانهای محکوم در ایران بهمراه فارسی زبانان آزاده و آزادی خواه مشترکاً امضاء کرده و آنرا به پارلمانهای کشورهای دنیا و سازمان ملل متحد و یونسکو بفرستیم.»

 ما تورکمنها که شاید بیشترین مظالم را در طی 80 سال گذشته از حکومتهای راسیستی تهران کشیده ایم و امروزه زبان و فرهنگ ملی، اعتقادات مذهبی و در یک کلام موجودیت ملی ما در تهدید نابودی و سرزمین آباء و اجدادیمان در غصب و اشغال کامل میباشد، مکررا این پیشنهادهای انسانی و شرافتمندانه را بیان و مورد پشتیبانی قرار داه بودیم. اینک باردیگر همچنان مصرانه خواستاریم تا هرچه زودتر یک تشکل پیگیر ملی سراسری از نمایندگان همه ملتهای تحت ستم ملی ساکن ایران تشکیل و کار خودرا در راه تحقق اهداف فوق الذکر آغاز نمایند.

 

جنبش ملی- دمکراتیک ملت تورکمن ( تورکمنلیک)                                                           حرکت ملی تورکمنستان(تورکمنصحرا)                      

فوریه 2006